Tuż przed, tuż po

[Marcin Sztelak]

Skazany,
przykładowo na zapisywanie fraz
bez znaczenia
ostrożnie stąpam po jałowej ziemi.
Nieurodzaj trwa
od zarania albo świtu.
Ten nigdy mnie nie budzi,
śpię
wśród liści zeszłorocznej jesieni.

Może to listy,
wysyłane do umarłych Mikołajów,
zresztą choinka spłonęła
na stosie.
Wzniesionym nocą, potajemnie,
dla zdjęć, niepotrzebnych żyć
nie do spełnienia.

Popiół
do posypywania głów
lub oblodzonych dróg nieustępliwie
wiodących gdzie poniosą oczy.
Byleby nie za daleko,
szkoda nóg.

Oraz podobno ściśle wyliczonych kroków.

[eka]

Bardzo dobry, głęboki liryk, tyle powiem, i już milczę.