próba lotu

[zimny grog]

stoję
na gzymso-półce dookoła tyrli cisza z niewiadomych źródeł
przede mną chwila lotu ku nasztorcowanym bryłom
szemrany prorok zapewniał jakoby dano mi git przywilej
lecz nie pokazał glejtu z jakąkolwiek parafą

w dole
mini gomory święte miejsca na niskich wzniesieniach
pulsujące punkty rozmazanego pejzażu
po którym w wieku starszo-młodzieńczym biegałem na oślep
machając mieczykiem z odpustu na wicka

stopa
wychylona za krawędź pocieszną figurę w ćwierć szpagacie
mrowi w zwiotczałych lędźwiach
ciszę nasączają soczyste akordy floydowskiego klasyka sorrow
biorę głęboki oddech

dotarło
może zbyt późno może w samą porę
by nie plagiatować kuszeń przeznaczonych dla wybranych
moich samorozgrzeszeń nie zmienią w płachtę latawca
pstrzonego sloganem wolni szybują na luzie

[eka]

Lubię autoironiczny dystans. Nawet po takim momencie. Niemal próba samobójcza, śmieć kliniczna lub ich liryczne wyobrażenia.
To najciekawsze, bo nie wiem, czy jest tutaj przerzutnia, czy samodzielny treściowo wers:

by nie plagiatować kuszeń przeznaczonych dla wybranych
moich samorozgrzeszeń nie zmienią w płachtę latawca

Podsumowania przed skokiem.

_____________________________________________

W przedostatnim słowie literówka:

lecz nie pokazał glejtu z jakiegokolwiek parafą