połówki

[tabakiera]

najlepiej się rozstawać na moście
bo wtedy
można pójść w całkowicie przeciwne dwie strony
by zbudować za wałem bezpieczną warownię
płodzić dzieci i tańczyć i na zimne dmuchać
czerpać wodę z tych samych lecz odległych źródeł

wieczorami zaś siadać i dziwić się słońcu
jak odważnie zachodzi na brzeg

z drugiej strony

można stanąć poczekać

tak w połowie drogi

[mirek13]

I tyle.

[tabakiera]

Dzięki.

[Agnieszka R.]

Nie bardzo widzę ten tekst Tabakierko. Dmuchac na zimne to taki kolokwializm. Nie gniewaj się. Dla mnie ten tekst jest jakby niedokończony.

Ja bym inaczej to rozpisała:

nie wiem czy rozstanie na moście
jest najlepsze niewykluczone
można pójść w przeciwne strony
tam płodzić dzieci tańczyć od nowa
wieczorami siadać i dziwić się słońcu
jak odważnie zachodzi za brzeg

jednak woda z odległych źródeł
jest taka sama i to co było będzie powracać
może lepiej zostawmy most innym zakochanym
mińmy wszystkie brzegi
kiedy będzie trzeba
rzeka sama zakwitnie w naszych żyłach

[Marcin Sztelak]

Wydaję mi się, że w przeciwne strony wystarczyłoby...chociaż bo wtedy można stanąć na przeciwnych brzegach jakoś mi się zasugerowało.

[tabakiera]

Serdecznie Wam dziękuję.
Agnieszko - napisałaś inny wiersz, całkiem fajny.
Mój nie musi koniecznie dotyczyć zakochanych.

Nad pierwszą częścią zastanawiałam się, czy nie jest zbyt łopatologiczna, ale póki co zdecydowałam się na taką jej postać, czasem coś sobie człowiek łopatologicznie tłumaczy.
Kolokwializm jest w pełni świadomie wstawiony i mam świadomość ryzyka.

Cóż, raz się trafi, innym razem nie.

[mirek13]

Dla mnie trafiłaś.

[tabakiera]

I bardzo się cieszę
Również z tego, że nie trafiłam do wszystkich.
Tekst powinien mieć charakter.

[eka]

Może to i racja.
Bdb wiersz.

[tabakiera]

Eko, dzięki.