niewdzięczna

Wiadomość

datura · #1 Post autor: **datura** » 17 lut 2024, 14:19

obcinam lalkom złote loki
uwalniam od ciężaru piękna

mówisz że jestem niewdzięczna
a to mój język miłości

przekłuwam balonik u nogi
sprowadzam na ziemię

trudno uciec z domu
gdy pięty nie dotykają podłogi

uczę patrzeć poza siebie

ciało bez okien jest
tylko miękkim karcerem

daję czas
który tuli a nie omija

Marcin Sztelak · #2 Post autor: **Marcin Sztelak** » 17 lut 2024, 17:06

Dobry wiersz, ale raczej przekłuwam.

datura · #3 Post autor: **datura** » 17 lut 2024, 17:16

Marcin Sztelak pisze: ↑
17 lut 2024, 17:06
Dobry wiersz, ale raczej przekłuwam.

Dzięki, już poprawiam

datura · #4 Post autor: **datura** » 17 lut 2024, 17:16

Marcin Sztelak pisze: ↑
17 lut 2024, 17:06
Dobry wiersz, ale raczej przekłuwam.

#5 Post autor: **eka** » 18 lut 2024, 13:38

Każda wyodrębniona cząstka jest samodzielna w refleksji, a przecież łączy się w całość niewdzięcznej.
Spójność i odrębność w jednym wierszu. Super!
Usuwany Ciężar Piękna...

:rosa: