kulminacja

Wiadomość

#1 Post autor: **tabakiera** » 28 maja 2024, 23:07

na spotkaniu autorskim
niczym na pogrzebie
zebrali się wszyscy i po raz pierwszy
szwagier odkrył brata
poeta malarza
a dewotka spod piątki
żegnała się z prawdziwym

objawieniem

pijak podpierał bramę
a i tak przepuścił
cyklistów akwarystów krwiopijców
i mężów gorliwie
szukających w wersach
elementów pożycia
mało żeńskiego

tylko koty zawodziły
mrucząc pogardliwie
czystą prozą

Alek Osiński · #2 Post autor: **Alek Osiński** » 30 maja 2024, 00:10

Racja - pogrzeb i wesele mają ze sobą w sumie dużo wspólnego. Pozdrawiam

:kofe:

#3 Post autor: **tabakiera** » 30 maja 2024, 13:04

Jak każde istotne wydarzenia, Alku.

#4 Post autor: **eka** » 30 maja 2024, 14:02

Kulminacja rozdźwięku między tzw. realem a naturą poezji? Hm. Tak to czuję. Proza życia JĄ przygniata.
Ale że koty??? No nie, tajemnica Ją z nimi łączy.

Podoba mi się ten liryk, ciekawie poprowadzony pesymizm.

:kofe:

#5 Post autor: **tabakiera** » 30 maja 2024, 15:18

eka pisze: ↑
30 maja 2024, 14:02
Ale że koty??? No

Czy czysta proza nie bywa piękniejsza i prawdziwsza od poezji?

Dzięki, Eko.

:kofe:

#6 Post autor: **eka** » 03 cze 2024, 18:09

Czysta proza? A co to? : )

#7 Post autor: **tabakiera** » 03 cze 2024, 18:25

eka pisze: ↑
03 cze 2024, 18:09
Czysta proza? A co to? : )

No jak to co?
"Wszystko jest poezją".

#8 Post autor: **eka** » 03 cze 2024, 18:26

Ratujmy prozę!