Zstąpienie do piekieł

[Marcin Sztelak]

Tajemnica wszechświata
– zjadłem pieczone ziemniaki,
a odbija mi się makowcem.
Do tego nie mogę sobie przypomnieć
jaką mamy erę, tuż po północy.

Może lepiej byłoby się zamknąć,
zwinąć w kłębek w kąciku
i czekać na lepszy czas.

Nawet kalendarz szeleści tak cicho
jakby mruczał kołysanki.
Jednak złośliwię, nie zasnę
póki wargi nie zaschną.

I zostały już tylko banały,
takie jak: kocham,
aż poza śmierć i życie.

[Gorgiasz]

– zjadłem pieczone ziemniaki,
a odbija mi się makowcem.

To rzeczywiście dziwne.

[witka]

Piekło jak zwykle - po drodze.

[Alek Osiński]

Tajemnica wszechświata
– zjadłem pieczone ziemniaki,
a odbija mi się makowcem.

A, święta racja, Marcinie.
Kto wie czy to nie jest właśnie
największa tajemnica wszechświata.
W punkt.

[biegnąca po fali]

Nie wiem... jakoś nie leży mi ostatnia strofka. Ewentualnie jeśli w miejsce "i' wstawię "choć", ale też bez przekonania.
Brakuje mi spójności, pociągnięcia urwanej myśli. Aczkolwiek liczę się z tym, że mogłam czegoś nie zrozumieć.
Tak po prostu.

[Hosanna]

może to zabieg stylistyczny ale chce sie upewnić
ma być - złośliwię ?

[Marcin Sztelak]

Ma być złośliwię (się), chyba jednak dla jasności wstawię przecinka.

[anastazja]

I zostały już tylko banały,
takie jak: kocham,

Banał? Nie jeden tworzymy w życiu.