to nic

[datura]

dzielisz się mną jak opłatkiem
na mrozie
łamiesz
życząc lepszego jutra

(wyglądasz cudu
ślepy na małą śmierć)

to nic

to tylko krowa
miele szorstkim jęzorem
przeżuwa noc
okraszoną gwiazdami

to nic

to ja
jałowa
otulona sianem
nasłuchuję szeptu traw

obiecywały tak wiele
więcej niż puste wiadro
powróz na szyi

to nic

to ty
nadałeś mi imię
po matce
(jestem bardziej jej czy twoja)

nie pamiętam kim byłam
gdy ostatni raz widziałam niebo

może chmurą
której przyśnił się deszcz
i pobiegła za tęczą

została
podmyta stodoła
błoto między zębami

[eka]

Masz niezwykły dar.
Emocje suną w myślach i po ciele. Zimno, zamieniasz mnie w sopel, spada na lód.
Niesamowity, gorzki wiersz i bezradny czytelnik.
Szacun.

[datura]

Masz niezwykły dar.
Emocje suną w myślach i po ciele. Zimno, zamieniasz mnie w sopel, spada na lód.
Niesamowity, gorzki wiersz i bezradny czytelnik.
Szacun.

Dziękuję Ewo, nie wiem, czy nazwałabym to darem, bo wcale pisanie nie przychodzi mi łatwo, mam takie przebłyski, zapisuję frazy, ciąg myśli, a później siadam do tego, poprawiam, edytuję:

[zimny grog]

podpinam się pod wpis Eki. w wierszu jest moc.

[eka]

Masz niezwykły dar.
Emocje suną w myślach i po ciele. Zimno, zamieniasz mnie w sopel, spada na lód.
Niesamowity, gorzki wiersz i bezradny czytelnik.
Szacun.

Dziękuję Ewo, nie wiem, czy nazwałabym to darem, bo wcale pisanie nie przychodzi mi łatwo, mam takie przebłyski, zapisuję frazy, ciąg myśli, a później siadam do tego, poprawiam, edytuję:

Darem jest osiąganie celu, w sztuce to poruszenie serca i umysłu odbiorcy.
Droga do uzyskania tego efektu bywa różna, nieskodyfikowana odgórnie.
Świetny wiersz.