***[gra mi deszcz...]

[biegnąca po fali]

gra mi deszcz
gra marsza żałobnego
gdy tak nie śpię i nie śnię
że nic się nie zmieniło

ta sama droga i kredens
dnie i noce
ustępujące miejsca światłu
i wtedy śmieję się w głos
zapominam że nie wypada
żyć jak wcześniej

pozwalam sobie rozgrzeszam
by pośród mroku
odpokutować
czas który jeszcze mam
jeszcze go niosę.albo on mnie niesie
w takt muzyki
która nie zawsze jest deszczem

czasem to wiatr
czasem czyjś śpiew
wołanie
na które się odwracam
to nie on
nie ty
choć słowa podobne
te same nawet
tak że można ulec
nadziei na lepsze

[eka]

gra mi deszcz
gra marsza żałobnego
gdy tak nie śpię i nie śnię
że nic się nie zmieniło

Ciekawa konstrukcja zapisu słuchania marsza żałobnego w wykonaniu deszczowej orkiestry. Na jawie lub w snach, które nie pomijają żałoby, nieobecności. Mocne podkreślenie złożonej negacji zatrzymuje uwagę, trzeba się wczytać, aby zrozumieć.

Wypada żyć jak wcześniej, On na pewno tego chce.

[tabakiera]

Oby ulegać nadziei na lepsze i nie pokutować, bo pokuta nikomu do niczego nie jest potrzebna, a życie ucieka.

Potrzeba czasu i dobrej pamięci, niestety życie czasem doświadcza, a najtrudniejsza jest strata najbliższych.