kolory i cienie

[Lucile]

Bywa, że życie to jest pogoń za rekordami chłodu.

„Życie, jako pogoń za rekordami chłodu” – niezły tytuł wiersza.

[Strood]

albo płońta nieszczęśniki

[eka]

Dla Ewy - Salvator Dali i ja.jpg
Ewo, tym razem także zobrazowany (fragmentem dzieła Salvatora Dali "Trwałość pamięci") ciąg dalszy naszej rozmowy o cieniu.
A o tym - jakie cienie rzuca na nas nieuchronny "cień czasu" najlepiej roztrząsa się przy

Od Dalego rozpoczął się mój romans z surrealizmem, a tego obrazu nigdy nie zapomnę, oczywiście zaraz obok "Płonąca żyrafa" : )

Lu, można polemizować z "produktem ubocznym czasu" i to nawet po bardzo gorzkich doświadczeniach. Wydaje mi się, że niezwykłą umiejętnością jest redefiniowanie szczęścia w zależności od miejsca i aktualnej sytuacji.
A cień? Cóż, ten nasz prastary artefakt mentalny, jest jaki jest. Powielany, modyfikowany w czasie.
Czas rzuca cień? Jak ma się naście lat... wręcz przeciwnie : )
Dla mnie cień to po prostu efekt zderzenia światła z przeszkodą na jego drodze. Np. chmury i cień na łące. W upalny dzień bardzo pożądany.
Fascynująca jest jego niematerialność. To tylko niezamierzony efekt uboczny, a tylu ludzi, w tym wielu twórców maści wszelakiej, swoje myśli jemu poświęca. (tak wiem, to nieprawda:)