Taniec z ciszą

[Toyer]

A gdy muzyka ucichnie tanecznym krokiem
do tańca prosząc ciszę
nieśmiała pani melodii słyszeć nie może
serce na dźwięki głuche

jednak do pary wybiera osamotnionych
bez taktu tańczy z gracją
w rytmie powolnym z cichą orkiestrą zadumy
słuchacze patrzą trwają

na bal zaprasza jak burza niespodziewanie
grzmią niesłyszalne nuty
dźwięki z dźwiękami koncertowo samotne
grane na skrzypcach ciszy

tylko z nią tańczyć potrafię nie gubiąc kroku
ona rozumie muzykę
duszy nucącej tańczącej we własnym wnętrzu
kocham ciszy perkusję

[eka]

W trakcie czytania pojawił się skazany na głuchotę kompozytor "Ody do radości."
Ciekawy wiersz, Toyer.

[Toyer]

Dziękuję

[tabakiera]

Ciekawy pomysł na ukazanie samotności, ale na moje oko przegadałeś i przedobrzyłeś, szprycując tekst dopełnieczówkami, epitetami oraz powtarzając to samo innymi słowami.
Pozdrawiam ciepło.