Wrażliwy wiersz

[Toyer]

Dotykaj mnie słowem tylko nie za mocno
mam wrażliwą głowę głaszcz myśli delikatnie
jeśli błędy zrobię popraw dłonią pomocną
owinę się w kokon jeśli krytyka spadnie

bądź wyrozumiały każdy ma dni gorsze
czasem płaczę rymem pośród ciszy wersów
leję się jak woda piorąc brudną duszę
jestem nagim wierszem w saunie krytyków

jeśli nie zrozumiesz czytaj mnie na nowo
tylko nie torturuj posępną literą
wiersze to uczucia czuje każde słowo
chowają się w szafie przed silną krytyką

wrażliwy wiersz patrzy oczami na oczy
może czasem wzruszy wstydząc się słowem
nieśmiały odważnie jest już przeczytany
trema przeminęła poznały się dwie dusze

[zimny grog]

ostatnia strofka zbyt zapłakana... zakompleksiona...zastrachana.? wcześniejsze napisane i od strony art. i od strony tech. dobrze i z polotem.

[Toyer]

Dziękuję - zmieniłem ostatnią strofę

[eka]

tylko nie torturuj posępną literą

Posępny krytyk to z reguły bardzo nieszczęśliwy człowiek, współczuj mu.

[Toyer]

Ja też

[eka]