kolor ciszy

[biegnąca po fali]

coś jest pod mgłą

nie bez przyczyny podchodzi pod drzwi
i w okna zagląda
białą ciszą kładzie się na polach
to znów podnosi jak palec do ust
więc zniżasz głos
i już szepczesz i kroki stawiasz bezdźwięcznie

bo coś jest pod mgłą

martwota kości i ciał
ktoś kto wyszedł poza czas
w to nieodległe miejsce
gdzie nie ma pytań
bo wszystko jest odpowiedzią
jedyną słuszną
na brak i co jest pod mgłą
nie muszę teraz wiedzieć

kiedyś nazwę kolor ciszy
i jej smak porównam z tym miejscem
gdzie czas rządzi porami roku
dnia
każdym wdechem i wydechem
tym kim się stajemy pod ciężarem dat
coraz bliżsi ziemi
oglądamy niebo utopione w kałużach
słońce
nie przestaje świecić

[zimny grog]

super wiersz. od pierwszego po ostatni wers.

[biegnąca po fali]

zimny grog - pięknie dziękuję.

[Lucile]

super wiersz. od pierwszego po ostatni wers.

To prawda, wiersz świetny.
Czytając... nieuchronnie kierują się moje myśli do tych co ostatnio odeszli. Szczególnie ASA. Żal, wielki żal.

[eka]

Szukanie klamry wymiarowej rozłączności, dojrzały, piękny wiersz, Ewo.

kim się stajemy pod ciężarem dat
coraz bliżsi ziemi

Temat na kolejny liryk.

[biegnąca po fali]

Ewo, Lucile - bardzo dziękuję:)