Sajmon i babie lato

[point of view]

wiosną
spuchła pestka rzucona w ziemię przed domem
teraz Sajmon widzi tylko suchy kikut
rozumie, że jest inny, wielosezonowy,
z kruchości,
z lepkiej czerwieni,
wciąż do poprawienia w następnym oddechu

do środka wpuszcza wiatr
i nic nie znaczącą codzienność,
do szyb przykleja pytania

jeszcze nie wie, że
coraz głupsi siwiejemy jesienią
wmawiając sobie,
- to tylko babie lato

[eka]

Sajmon, peel.
W kontrze do jednosezonowej pestki.
Tu wprowadzona liczba mnoga:

wmawiamy sobie,
- to tylko babie lato

uprawnia do zrównania wymienionych w pierwszym zdaniu komentarza. Oczywiście ten wniosek może być mylny, Autor mógł mieć na myśli wszystkich Jesiennych.
Podoba mi się pomysł, metafory i konstrukcja wiersza.
Krew, oddech i nieszkodliwe kłamstewko.

[point of view]

... tak, tak, to o tych co jesienią uspakajają się wdychając dym z palonych łętów ziemniaczanych, o nich też...

[eka]

Denerwować się zimą?
A po co?:)