Strasznie smutna historia

Wiadomość

point of view · #1 Post autor: **point of view** » 02 paź 2018, 20:16

cienie w lesie dodają sadzy do zmroku
w kościstych dłoniach przelewają wróżby
na radość już tylko pod podłogą stepowanie świerszczy

najbardziej tą porą mi trzeba
wielkanocnych umocnień skorupką błogosławieństwa
gdy nawłoć w błocie złotem drży
łętowe dymy pająk w zimową nić przędzie

babim latem wiatr tkany prześciela horyzonty
od żółcieni rozrzewniają się klony
rdzewieją plamy zieleni
niebo stemplami szarych godzin sinieje

wydłubujemy myśli z malinowych konfitur
przeźroczyste sny przypełzają nad ranem
z oczami przeszklonymi lodem z kałuż
w których zamyśliła się mysz

z jesieni jeśli zechcesz
wydostaniesz się przez zadrapania jeżyną i ostem
wystarczy pacierzem obmacać trwogę zimy
zasklepić pajęczyną rany

#2 Post autor: **eka** » 03 paź 2018, 21:42

point of view pisze: ↑
02 paź 2018, 20:16
sny przypełzają nad ranem
z oczami przeszklonymi lodem z kałuż
w których zamyśliła się mysz

To przypadło mocno do wyobraźni, skojarzeń.
I ostatnia cząstka uciekająca ze strasznie smutnej historii.

Reszty nie kupuję:)

Marcin Sztelak · #3 Post autor: **Marcin Sztelak** » 05 paź 2018, 16:22

No niezaprzeczalnie smuta, ale wiersz przegadany, mocno...

Pozdrawiam.