ślub

[jabberwocky]

Trzeba tu poety, największego wieszcza
iżby słowem oznajmił, a stylem dopieszczał
uroczyste od dawna czekane zdarzenie
co to światem zatrzęsie i poruszy ziemię.
Niechże mistrz największy wszystkim tu opowie
o czymś, co nikomu nie postało w głowie,
niech więc każdy porzuci codzienną robotę
i odzieje się godnie, albowiem w sobotę
wielkiej sławy pisarka i przyszła noblistka
wkracza na szlak nowy, a droga to śliska
i oddaje rękę, a także swe ciało
pewnemu hulace któremu wciąż mało.
Niech związek ryzykowny błogosławią bogi
w tę bowiem sobotę zejdą się dwie drogi
i odtąd już razem ku chwale i w glorii
kroczyć będą zgodnie by wejść do historii.
Niech uroczystości patronuje Hera,
patronka małżeństwa, choć niezła cholera,
niechże Hymen pochodnię wysoko podniesie
a Satyr z bachantkami zaszaleje w lesie,
niech zgodnie małżonkowie żyją długie lata,
(złożyć tu ofiarę wypada dla Priapa),
niech witają ich same radosne poranki
i codziennie odsetki dopisują banki.