Remember

[Leon Gutner]

"Nie można pokochać nikogo, dopóki nie pokocha się samego siebie”


Czas z nas powyciskał to co zdołał tylko
potem obrał z pragnień zamienił w ukryte
cieszy się jak dziecko tym naszym niebytem

a nam z tą radością jakoś niewygodnie
odczuwamy silnie wyczuwalną kruchość
zmarła nawet wilgoć i jest trwożnie sucho

to co ciche trzeszczy co za nami dźwięczy
czego więcej pragnie czegóż żąda jeszcze
niechby zostawiło to co z nas najlepsze

często o tym myślę a potem o tobie
jak ostatnie ślady mnie na sobie ścierasz
jak to jest że miłość za życia umiera

już nieważne w sumie są ważniejsze rzeczy
wiesz bo ci mówiłem że ginął blask w oczach
zapisz zapamiętaj że ktoś wciąż je kocha

[eka]

Ciągle nie mogę zrozumieć, czemuż trzeba kochać siebie, aby móc kochać Innego. (To dygresja do motta)

i jest trwożnie sucho

to co ciche trzeszczy co za nami dźwięczy
czego więcej pragnie czegóż żąda jeszcze
niechby zostawiło to co z nas najlepsze

Bardzo bogaty w treść, piękny fragment, Leo.

[Leon Gutner]

Eko - do każdego ta prawdziwa i oczywista prawda dociera w innym momencie życia i w innych okolicznościach . Nie sposób jej wytłumaczyć słowami.
Dziękuję więc za dobre słowa dotyczące wiersza .

Z uszanowaniem L.G.