Milczenie na niedzielę

[Marcin Sztelak]

Jednak trudno utrzymać język
na wodzy, szczególnie że między zębami
poranne resztki przypowieści.
O marnotrawnym.

I chociaż nie boję się świętej inkwizycji,
o czym świadczą małe litery,
jednak lękliwie zerkam na drzwi
oraz zasłaniam okna.

Prześcieradłami
spranymi do pierwszej krwi,
może nawet baranka.

Dzwonek,
na wszelki wypadek nie otwieram,
nie odróżniając bluźnierstw
od błogosławieństw. I innych zdań,
wypowiadanych przez sen.

[eka]

Lęk przed pośmiertnym Sądem?
Pewności brak, ale wiersz bardzo wciąga.

[Alek Osiński]

Dużo przywiązań ewangelicznych. Lecz czy można unieść ciężar przypowieści
gdy handlarze słowa oszukują na wadze? A może lepiej samemu zakraść się
jak złodziej nocą do Oliwnego ogrodu albo i ogrodu Hesperyd?